Zoals jullie weten is een hele goede vriendin van mij overleden.
Wat jullie nog niet weten is dat mijn jongste dochtertje morgen 5 jaar wordt...beetje dubbel gevoel, maar zo duidelijk weer dat het leven hier op aarde verder gaat.
Ik heb de afgelopen dagen van meerdere mensen berichten gehad met de vraag of ik als medium "contact" heb met Jetty.
...nou kan je zeggen dat de dame nogal sterk aanwezig is hier.
Niet de hele tijd, maar als ze er is, is ze er heel sterk en krachtig.
In 1 van mijn vorige www"s schreef ik dat ik voelde dat ze al met 1 been eigenlijk in de geestenwereld zat, ik voelde haar hier thuis al om me heen.
Ze liet zelfs merken dat ze er was, door met haar energie met mijn huis te spelen...
...voor de mensen die nu een vraagtekenmomentje hebben, zal ik een voorbeeld geven.
Zaterdagochtend lag ik nog in bed, toen mijn jongste naar me toe kwam met de mededeling dat ze erge last had van haar buik. Nou gebruikt ze dat wel vaker als excuus om bij me te liggen, maar er was meer, dat kon je zien. Kijk, ik blijf toch een beeeeetje een luie Portugees en het was nog vroeg, dus ik zei tegen haar dat ze op de wc moest gaan zitten en dat ik er aan zou komen....zo had ik nog even de tijd om bij te trekken van de nacht, voor de dagelijkse chaotische kermis met mijn meisjes weer zou beginnen. Terwijl ik mijn lenzen in deed (kep -6 dus die lenzen heb ik wel nodig, om al is het uberhaupt al om mijn kind terug te vinden...) ging uit het niets de klink van de deur naar beneden en hij ging open.......verry spooky kan ik je vertellen...
De energie van Jetty was duidelijk in de kamer te voelen en ze liet me weten dat ik op moest staan, omdat het namelijk wel ernstig was met Charlotte.
Nog geen halve minuut later had mijn kleine Uitje de vloer van het toilet compleet ondergekotst.
Jetty kwam me even uit bed trekken dus.
Om terug te komen op jullie vraag of ik contact met haar heb, ja. En ze is verdomd sterk ook.
Na haar begravenis zal het rustiger worden. Vanmiddag liet ze me weten dat alles goed was, nadat ze me goed had laten schrikken.
Na een uitvoering van mij hier thuis van Alicia Keys (zang en piano...muziek heb ik nodig om te maken, is een kathalisator van mijn emotie), hoorde ik 2 knalharde klappen, dus alsof iemand 2 keer in de handen klapte...maar dan heel hard!
Mooi zo"n applaus, maar kan je vertellen dat ik even stil was van de schrik. Dat terwijl ik best wat gewend ben, maar de energie waarmee het gepaard ging deed zelfs mijn hond van schrik opstaan van zijn deken, om vervolgens doodstil naar 1 punt te gaan kijken richting tuindeuren.
Reden voor mij dus om te kijken waar hij naar keek, haar energie was er weer. Een klein apparaatje dat Charlotte op de tuindeuren had geplakt, dat bestond uit een paar discolampjes in een soort van rond knikkertje, niet groter dan een centimeter lag op de grond. Het was gevallen en de lampjes waren aan.
Op zich kan zoiets gebeuren...ik zeg altijd: blijf sceptisch, maar geloof me dat dat kleine onzinnige dingetje niet zo"n kabaal had kunnen maken dat zelfs de hond (lees: grote, stoere, eigenwijze huskey) even een momentje had voor zichzelf.
Nou denk je misschien, wat doe je op zo"n moment in die situatie?! Heel simpel:
1. Je gaat zitten en haalt een paar keer diep adem.
2. Je gaat praten met je overleden vriendin, om haar duidelijk te maken dat ze je niet moet laten schrikken en haar nieuwe krachten onder controle moet weten te houden....voornamelijk ook omdat morgen haar nichtje jarig is en je niet wil dat ze de mensen en kindjes wegjaagt!!!!
Dat was gelukt hoor, ik ben vervolgens nog even aan het spelen geweest op mijn piano en ze ging naast me zitten aan tafel, om met vertellen dat ze me helemaal niet liet schrikken en ik me behoorlijk aan het aanstellen was....typisch Jetty....

.
De zaken zijn hier rustiger, nieuwe communicatie kan je leggen met iemand die is overleden.
Voor de 1 wat duidelijker dan voor de ander, maar iedereen kan dit, echt waar.
Wat ik met dit verhaal zeggen wil, ten eerste:
Iedereen die mij tijdens de afgelopen dagen blijken van steun hebben gestuurd, lieve berichten, me sterkte gewenst hebben of op welke andere manier dan ook mij hebben laten voelen dat ze er waren en daar de moeite voor hebben gedaan: heel erg bedankt. Jullie zijn lief en het heeft me oprecht echt goed gedaan.
Wat een prachtig medium kan dit toch zijn om mensen dichter tot elkaar te brengen.
Ik geloof in de oprechtheid van internet, in de oprechtheid eigenlijk van het geschreven woord.
De liefde die je geeft krijg je altijd terug en dat zal bij jullie ook zo zijn, dat weet ik zeker.
Ten tweede:
Morgen is mijn dochter jarig.
Tijd om een nieuw jaar in te stappen voor haar.
(Ze is trouwens weer helemaal opgeknapt hoor).
Maar ook een goed moment om een streep te zetten onder de gedachte dat ik mijn vriendin die ik kwijt ben nooit meer in levende lijve zal zien.
Soms moet je keuzes maken qua gevoel, maar pas als je er klaar voor bent en ik ben er nu klaar voor.
Jetty is bij ons, vanuit het hiernamaals....ze moet alleen nog wel even ervoor zorgen dat ze me niet steeds weer een rotberoerte geeft, om het maar even zo uit te drukken.
Nogmaals lieve mensen, nogmaals dank

en we gaan met z"n allen een mooie nieuwe periode tegemoed!
Liefs,
Monique!