Ooit leek economie een duf schoolvak dat ik maar beter kon mijden, maar sedert de kredietcrisis lijkt economie hotter dan ooit! Had ik maar beter gekozen, dan begreep ik er nu vast meer van. Ik sla achterover als ik lees dat Wouter Bos (juni 2009) spreekt over een te verwachten stijging van de staatsschuld met 100 miljoen per dag. Die cijfertjes doen me duizelen. Maar waar komt al dat geld vandaan? Kennelijk heeft de staat een monopolie om er steeds geld bij te maken door cijfertjes op bankrekeningen te veranderen.
Ken je dit fenomeen? Hoe hoger de miljarden zich opstapelen of juist afstapelen, hoe abstracter het allemaal aan gaat voelen. Kennelijk is het voor een mens beter te begrijpen als het min of meer telbaar op 10 vingers en 10 tenen is. En hoe groter, hoe onoverzichtelijker. Zou dat nu ook gelden voor de leiders van deze wereld?
En wat zouden we niet allemaal kunnen doen met dat geld? Een tijdje oppotten bijvoorbeeld en alle hongerlijdenden, inmiddels 1 miljard, worden gevoed…..
Wat is nu de essentie van de economie? Stel je de wereld voor als een lichaam. De economie is dan de bloedstroom die het lichaam voedt. Nu lijkt de economie echter meer op een soort vampier die ons allen uitzuigt. We leven voor de economie in plaats van andersom. De boodschap die we krijgen is dat we vooral meer en harder moeten werken. En nog meer. En nog meer. Het toppunt van emancipatie is momenteel dat beide ouders fulltime werken en de kids in de opvang doen. Vervolgens komen pa en ma uitgeput thuis en moeten de kinderen nog voeden en aandacht kunnen geven. Zijn de kinderen groter, dan gaan ze de straat op zonder toezicht.
Is het toeval dat we het hebben over eMANcipatie? Moeten we allemaal in dat traditionele mannelijke rolmodel? Of gaan we het nu hebben over eMENScipatie: het streven om een compleet mens te zijn, waarbij privé en werk in evenwicht zijn?
Veel mensen wachten op het magische jaar 2012. Dan zou er heel wat gaan veranderen. Persoonlijk kijk ik wat nuchter naar dat soort voorspellingen, maar toch werpt het de interessante vraag op waar we naartoe zouden willen met deze wereld. Daar zal ik in komende columns meer over gaan schrijven.
Voor mij ligt een nieuwe samenleving in elk geval meer in een richting, waarin we meer vrij mogen komen van economische noodzaken. Ik zie zeker ook dingen waar ik blij mee, maar tevens zie ik ook het nodige onrecht en heb ik zorgen. Aan de ene kant vind ik vanuit spiritueel perspectief dat de wereld is wat zij moet zijn: onze leerschool. Aan de andere kant vind ik dat we wel eens hard aan de slag mogen gaan om eenzijdigheid op te heffen en bereid te gaan worden om in elk geval onze welvaart wereldwijd meer te delen met elkaar. Zelf ook in ons eigenbelang. Op zich is het tenslotte niet zo vreemd dat ook economische vluchtelingen naar het rijke westen trekken. Het is een soort oorzaak en gevolg verhaal. Samenlevingen arm houden is aantrekkelijk voor onze handel, maar zorgt er tevens voor dat armen ons zouden kunnen gaan overspoelen. Instant karma, zullen we maar zeggen…
www.mensenspirit.nl